Het is Kerstmis, de lichtjes versieren de straten, de ambachtelijke markten schieten als paddestoelen uit de grond, het ruikt heerlijk naar kastanjes en warme glühwein met kaneel. Kortom, het is het ideale moment om het beroemde Kasteel Crazannes te bezoeken, dat voor de gelegenheid schittert in duizend lichtjes.
Nauwelijks aangekomen op onze bestemming, vlakbij Saintes, zien we al de grote, met bomen omzoomde laan, bezaaid met talloze blauwachtige slingers. Laat de nacht maar snel vallen! Eenmaal binnen lopen we door het acht hectare grote park: donjon, romaanse kapel, duiventil, grachten, …enz. Er is echt veel te zien, en het geheel heeft een betoverende charme.
Al snel worden we aangetrokken door lichtjes die uit een eerste gebouw komen. Binnenin een collectie lichtgevende carrousels en een decor in de vorm van een ijsschots met pluche ijsberen, alles omringd door twee prachtige besneeuwde en schitterend versierde kerstbomen. We staan te kijken als twee kinderen! In het museum van oude landelijke voorwerpen staat een veelheid aan handgemaakte kerststallen naast het gereedschap van weleer, gebruikt door wasvrouwen, molenaars, timmerlieden, bakkers, …enz. We ontdekken voorwerpen die tot dan toe onbekend waren voor ons, als schatten die de eeuwen hebben doorstaan.
Door al dat moois zouden we bijna de rondleiding vergeten; snel, hij begint!
Een mysterieus kasteel dat eruitziet als een kerstsprookje
We verzamelen voor de noordgevel uit de 16e eeuw, met zijn flamboyante sculptuur boven de ingang, waarvan de decoratieve elementen getuigen van het verleden van de plek als toevluchtsoord voor pelgrims van Santiago de Compostela. De gids geeft ons een tweede, zeer fascinerende interpretatie: wetenschappers zouden er veel belangstelling voor hebben gehad, omdat de sculptuur het geheim van de steen der wijzen zou bevatten. Ik draai me om naar mijn vriend: “Besef je dat het recept om lood in goud te veranderen en onsterfelijkheid te schenken misschien wel recht voor onze neus ligt?” – “Laten we wat foto’s maken, we zullen dit vanavond eens nader bestuderen, mijn beste Watson,” antwoordt hij met een geamuseerde blik.
De zuidgevel verrast ons daarentegen met zijn soberheid. We leren dat een vleugel die het kasteel met de donjon verbond, werd afgebroken bij de aankoop ervan aan het begin van de 20e eeuw door Roger Chaudruc, om de financiering van belangrijke werkzaamheden mogelijk te maken die nodig waren voor de restauratie van deze verwaarloosde gevel. Onvoltooide werkzaamheden, zoals blijkt uit de blokken steen van Crazannes die oorspronkelijk bedoeld waren om in waterspuwers te worden veranderd. De geschiedenis van dit kasteel is beslist fascinerend!
“Elke kamer dompelt ons onder in de sprookjesachtige kerstwereld”
Eenmaal binnen lopen we door de verschillende kamers: keuken, bibliotheek, salons, slaapkamers, wapenkamer, zolder. Elk ervan is goddelijk versierd: kerstbomen, lichtjes, cadeaus, sneeuwsterren…enz. We voelen ons volledig omringd door de kerstmagie. Hoewel de meubels helaas niet meer uit die tijd zijn, maar uit verschillende eeuwen komen, maken we toch een sprong in de tijd, en stellen we ons een paar eeuwen eerder voor, ik draaiend aan de slinger van de karn om boter te maken terwijl hij het brood kneedt voordat hij het in de broodkast bewaart. Of nog beter, we warmen ons allebei op bij een van de prachtige 16e-eeuwse open haarden.


Eigenlijk zouden we hier best de avond willen doorbrengen… De gids vertelt ons dat het kasteel een bed breakfast is wanneer het seizoen milder is, en de donjon wordt verhuurd als familiegîte. Perfect, dat noteer ik!
Plotseling staan we oog in oog met de Gelaarsde Kat, of althans zijn reproductie, geconcentreerd op het lezen… van zijn eigen sprookje! Het is het moment om de vraag te stellen die me al sinds mijn aankomst op de lippen brandt: waarom wordt Kasteel Crazannes eigenlijk Kasteel van de Gelaarsde Kat genoemd? De reden is eenvoudig: Charles Perrault zou Jules Gouffier hebben ontmoet, markies van Carabaz en destijds eigenaar van dit gebouw. Onder de indruk van deze man, zou hij zich door hem hebben laten inspireren voor zijn personage van de markies van Carabas.
Een sprankelend spektakel
Na de rondleiding (is er nu al een uur voorbij?), worden we uitgenodigd om naar het terras van de donjon te gaan om optimaal van de verlichting te genieten. We beklimmen de trap, en helemaal bovenaan ontvouwt zich een spectaculair uitzicht! Het kasteel is gehuld in zijn mooiste lichtgewaad, oranje, rood, blauw, groen, het schittert in duizend kleuren. Een betovering! In de tuinen verschijnen sprookjesachtige bomen, lichtgevende fonteinen en allerlei dieren: pinguïns, ijsberen, maar ook panters, en zelfs roze flamingo’s! Onze verwonderde ogen weten niet meer waar ze moeten kijken. Beneden het kasteel stellen we ons de Charente voor die rustig door de landschappen van Saintonge stroomt.
Nadat we het landgoed van begin tot eind hebben doorkruist, om geen enkel detail van dit prachtige spektakel te missen, gaan we terug naar het toegangshek, werpen een laatste blik op deze fantasmagorische plek, en gaan dan naar huis. Terwijl ik een heerlijke warme chocolademelk met kaneel klaarmaak, steekt mijn vriend de dennengeurkaarsen aan die we hebben gekocht, en start de playlist met kerstliedjes. Ik schenk de dampende drank in onze “Merry Christmas”-mokken, en klaar is Kees! Ik haal de foto’s van de dag tevoorschijn, en daar zijn we dan, in detectivemodus, de sculptuur van de kasteelgevel ontleed om te proberen alle mysteries ervan te doorgronden (en rijk en onsterfelijk te worden!). Voor Kerstmis heb ik twee tickets gevraagd voor een van de Escape Games aangeboden door Château d’Usson, een prachtig Renaissancekasteel dat ook een speurtocht aanbiedt om al zijn schatten te ontdekken.
Ik zal nog een paar dagen lief moeten zijn!