Voir les disponibilités 
Helemaal in het noorden van Charente-Maritime, aan de grens met het naburige departement Vendée, en als toegangspoort tot het regionale natuurpark Marais Poitevin, verbergt zich nog steeds een authentieke bestemming met een waanzinnige charme: de baai van l’Aiguillon. We hebben geprofiteerd van een rustige periode tijdens een hete zomer om van de gebaande paden af te wijken. Verhaal.
Ben je een liefhebber van “Slow toerisme”? Zin om iets anders te beleven? Behoefte aan originaliteit? Dit blogartikel is op maat voor je gemaakt! Ja, ja, we denken vaak ten onrechte dat Charente-Maritime zich beperkt tot zijn aantrekkelijke kustlijn, zijn historische steden en zijn toeristische trekpleisters die soms (over)vol zijn. En toch verbergen zich in het hart van dit departement nog steeds onvermoede bezienswaardigheden, misschien niet geheim maar laten we zeggen op zijn minst “alternatief”. Dat komt goed uit, wij zijn er dol op!
Voor deze dagtocht hebben we La Rochelle verlaten om het noorden van het departement te doorkruisen, tussen de haven van Plomb de l’Houmeau en zijn prachtige witte huizen tot Marans, om de Baai van l’Aiguillon te verkennen, gedeeld tussen Charente-Maritime en Vendée.
Het goede nieuws is dat van l’Houmeau tot Charron een 12 km lange kustpromenade zich aanbiedt aan alle liefhebbers van wandelingen en fietstochten. Het pad is bewegwijzerd en neemt je mee door verschillende landschappen, tussen moerassen, velden en kustlijn, zo pittoresk als je maar wilt!
Onze eerste stop is in Marsilly, een charmant dorp in de vlaktes van l’Aunis dat een schat verbergt in het hart van zijn centrum: een kleine romaanse en gotische kerk uit de 14e eeuw, rijk aan oude graffiti en die een ongelooflijk uitzicht biedt op de omgeving. Het is rustig, het is mooi, ik denk dat we de juiste keuze hebben gemaakt!
Wat betreft atypische kerken, die van Esnandes, enkele kilometers verderop, is ook niet slecht! In dit kleine vissersdorp staan we versteld voor een romaanse kerk die in de 14e eeuw werd versterkt, met een unieke stijl! Recht tegenover bevindt zich het huis van de baai van het Marais poitevin en het museum van de mosselkweek, dat komt goed uit want dat is juist de specialiteit van de streek.
Bij het vertrek passeren we de punt Saint-Clément, een van onze favorieten van de dag: op een geïsoleerde plek vinden we hier kliffen die uitkijken over de baai van l’Aiguillon maar ook een mooi wild kiezelstrand. Zonder een onmisbaar element van Charente-Maritime te vergeten: de carrelets. We beginnen te begrijpen dat hier de term “authentiek” zijn volle betekenis krijgt: geen overbodige zaken, maar een maximum aan emoties. Nu koers naar Charron!
Charron, hoofdstad van de mossel
Laten we er niet omheen draaien, Charron is DE wereldhoofdstad van de mossel, the “place to be” voor alle onvoorwaardelijke liefhebbers van mouclades, éclades en andere specialiteiten van de zeevruchtenster van de zomer. Oké, toegegeven, het is bekend dat de Charentais lichtelijk chauvinistisch zijn, maar toch, Charron is een belangrijk centrum voor mosselkweek op bouchots, een gelabeld product dat voldoet aan zeer strikte specificaties die ancestrale knowhow en kwaliteitsproduct garanderen.
Om de realiteit van het terrein van dichtbij te beleven, zijn we richting de typische haven van Pavé gegaan waar we het leven van de mosselkwekers in real time ontdekken. De plek, buiten de tijd, is prachtig en biedt een uniek panorama, tussen opening naar de zee, moerassen en boten in overvloed. Bij eb is het schouwspel van de palen (bouchots) die in de modder steken in de verte waar de mosselen zich vasthechten bijzonder. Is het de zee die in contact komt met de hemel of andersom? De helderheid is ongelooflijk. En te bedenken dat deze techniek van bouchots dateert uit de 13e eeuw dankzij een Ierse navigator die schipbreuk leed, Patrick Walton, die de eerste zou zijn geweest om het te gebruiken. Maar goed, ook hier blijft de legende…
Na deze passage aan de kant van de monding van de Sèvre Niortaise, gaan we de rivier op en verlaten we de baai van l’Aiguillon om onze laatste etappe te bereiken en de dag in schoonheid te eindigen: plaats voor een bezoek aan Marans!
De geheime charme van Marans
Marans is het beeld van Epinal van de stad die lijdt onder slechte publiciteit: men zegt dat het lawaaierig en vervuild is, doorkruist door duizenden voertuigen… zonder er een aandachtige blik op te werpen. Enorme FOUT!!! Ja, ja, ik houd vol, je mag een bezoek aan deze charmante stad niet missen, aan de grens met Vendée, ook hoofdstad van de kip die zijn naam draagt. De Kip van Marans, beroemd over de hele planeet, geeft ons de beste eieren ter wereld (chauvinistisch die Charentais, zeggen we je!)
Marans is allereerst een toegangspoort naar het regionale natuurpark Marais Poitevin en zijn beroemde kanalen. Trouwens, verschillende aanlegplaatsen kunnen je boottochten aanbieden door “Het Groene Venetië”. Aan de andere kant herinnert de jachthaven eraan dat de zee niet ver weg is en de keurige woningen in natuursteen die langs de kades staan roepen een glorieus verleden op, toen Marans nog een invloedrijke haven was. Met zijn bars en restaurants geniet de haven van Marans van dezelfde charme als andere Charentaise steden zoals La Flotte en Ré (ja ik durf het!) of nog Mornac sur Seudre.
Laatste onvermoede schat, zijn kleine stadscentrum, grotendeels voetgangersgebied, biedt ons een rustige onderbreking, ver van het massatoerisme, rond de markthal, helemaal van metaal, gebouwd in 1885 in de pure “Baltard” stijl. Deze kleine wandeling blijkt zeer aangenaam. Het gezegde van Sint-Thomas van Aquino: “ik geloof alleen wat ik zie” is nog nooit zo dubbelzinnig geweest, ver van de clichés die ons soms aan de huid kleven.
Het is al tijd om terug te keren naar de kusten van Charente-Maritime, maar de Baai van l’Aiguillon heeft ons een echte ademtocht frisse lucht geboden, rond een bewaard gebleven en authentiek decor. Hier wordt er niet vals gespeeld en wordt er niet gekscherend omgegaan met goede producten. Wat kun je nog meer vragen?
